در ازدحام اين همه ادم دلم گرفت دلبسته ام نبودي و کم کم دلم گرفت از روز اول خلقت به يک نگاه ديوانه تو گشتم و از غم دلم گرفت پروانه شدي، پرو بالم به باد رفت در حسرت نگاه تو بودم دلم گرفت در حسرت نگاه تو در برزخ خودم يک سيب هم نچيدم و ماندم دلم گرفت من خودم مقصر اين ماجرا نبودم از اين همه لجاجت تو دلم گرفت!

هميشه وقتي تنها و نا اميد و ملول تنت و روانت از دست اين و آن خسته است ......... هميشه وقتي رخسار اين جهان تاريک است .......... هميشه وقتي درهاي آسمان بسته است ......... هميشه ! گوشه گرمي به نام دل با تو هست که صادقانه تراست از هر که با تو پيوسته! به دل پناه ببر که آخرين پناه توست ! به دل پناه ببر که تو را چنان که تمناي توست دوست مي دارد.